Joan da urte zaharra - Ya ha pasado el año

2012 urte bukatu da, eta hitz batekin definitu beharko bagenu, transizio urte latza izan dela erran dezakegu, bizikletan eta tarteka lasterka ibiltzetik, triatloietan buru belarri hasteko urtea izan da, eta noski horrek urte berezi bihurtu da 2012..

Apostu latza izan zen, ia triatloirik egin gabe, iron manerako apostuan sartzea, eta orohar entrenamenduak ongi joan baziren ere, azkenean lesioa agertu eta lan guzia pikutara joan zen... Hala ere, triatloietan aritze honek, beste urtetan izaten ez nuen aberastasuna ekarri dit, froga aunitz eta desberdinetan parte hartzeko aukera eman didalarik...

Alde negatibo bezala, iron manaren prestakuntza zorrotzegi eramateagatik ia ez dudala lasterketetan parte hartu izan da, baina hori datorren urterako ikasgai bezala hartuko dut... Hauek izan dira, aurten parte hartutako lasterketak:

Talaia bidea.
Salouko Extreme man (erretiratua)
Doneztebeko Herri Krosa
La Indurain luzea.
Ultzamako triatloia
Larra Larrau luzea.
Donibane Lohitzuneko iron man erdia.
Mendigorriako Triatloi krosa
New Yorkeko maratoi pirata.
Behobia Donostia.
Doneztebeko San Silvestrea

Ikusten denez, lasterketak egon badira ere, datorren urterako gehiago izatea nahiko nuke, helburu nagusia alde batera utzi gabe beti ere.

Ya ha pasado el año 2012, y si tuviese que utilizar una palabra para definir el año, utilizaría la palabra transición, ya que he pasado de solo hacer bici y ocasionalmente correr, a realizar entrenamientos exclusivos de triatlón, convirtiendo este año en un año especial..

La apuesta era arriesgada, sin haber realizado apenas triatlones, me metí de lleno en la preparación de un iron man, y a pesar de que en general la esperiencia fue positiva, los entrenamientos fueron en general bien, y si bien al final vino la lesión y aquello lo trastocó todo... Aún asi, el hecho de participar en los triatlones ha hecho que se enriquezcan mucho el abanico de pruebas en los que participe..

Como lado negativo y a mejorar para este año 2013 destacaría que en el 2012 intenté llevar de forma muy muy estricta el entrenamiento programado, impidiendome eso el participar en muchas competicines... Esperamos mejorar de cara a este año... Estas han sido las competiciones en las que he participado en el 2012:

Talaia bidea. (Carrera de montaña)
Extreme man de Salou (retirado)
Cros de Doneztebe
La Indurain larga ( Cicloturista)
Triatlon de la Ultzama
Larra Larrau larga. (Cicloturista)
Medio Iron man de San Juan de Luz
Triatlon Cross de Mendigorria
Maraton Pirata de New York
Behobia Donostia.
San Silvestre doneztebarra.

Hastera goaz.. Empezamos...

7 hilabete, hain urrun, hain gertu.. 7 hilabeteren buruan bide gogor baten bukaeran egonen naiz, bukatu izanen dira entrenamendu gogorrak eta Rotheko irteera puntuan egonen naiz, entrenamenduan zehar landatutako fruituak jasotzeko prest, eta joan den urtean Salouen itxita utzi gabeko borobila ixteko... Astelenean 30 astetako prestaketari buru belarri ekinen diot, eta bidea ekin aintzinetik bidean zehar ahalik eta arazo guttien izateko neurriak hartzen ari naiz...

Aintzineko post batean jarri nuen, batetik kirol podologo batekin  egon nintzen, azkenaldian korrika mina sentitzen nuela eta, ahal bezala horri soluzioa emateko... Atzo iritsi zitzaizkidan plantillak etxera, eta oraindik Izaban banago ere, asteburuan probatuko ditut.. Bestetik eta lehendabiziko aldiz, holako batean sartu aintzinetik mediku froga bat egin dut, batetik osasun arazoak ekiditzeko, eta bestetik entrenamenduak hobeki planifikatzeko.

Aurtengo honetan joan den urtean eginiko akatsik ez nuke egin nahi, eta sentsazioen arabera dohiketa gehiago sartuko dizkiot programaketari... Bertzalde lasterketa gehiagotan parte hartzeko asmoa dut, bai triatloi lasterketetan, bai martxa zikloturistetan, eta baita mendi lasterketa baten batean ere... Ikusiko da..

Mediku frogan ateratako datuak ez dira ikusgarriak izan, eta azken hilabete geldi honetan galdutakoa agerian geratu da... Baina tira 30 aste hauetan poliki poliki irabazitako kiloak galdu eta sentsazioak berreskuratuko ote ditut...

Chalenge Roth, Solarberg

7 meses, tan cerca, tan lejos... De aquí a 7 meses estaré al final de un duro camino, habrán acabado las agotadoras sesiones de entrenamiento, y estaré en la linea de salida de Roth, preparado para recoger los frutos de 7 meses de entrenamiento, y de paso para cerrar el circulo que quedo abierto en Salou el año pasado... El lunes empezaré la preparación de 30 semanas, y para intentar evitar el mayor número de problemas, he intentado tomar todas las medidas posibles...

En un post anterior ya mencioné que estuve con un podologo deportivo, intentando buscar 1 solución a los problemas que he tenido últimamente con la carrera... Parece ser que mi pierna izquierda no pisa como es debido, y que por ello me ha puesto unas plantillas... Ayer llegaron a mi casa de Doneztebe, y las probaré el fin de semana.. Por otra parte y por primera vez, me hice una prueba de esfuerzo, para evitar problemas de salud, y por otra para planificar mejor el entrenamiento...

Este año no quiero caer en los errores del año pasado, y realizaré más ajustes en los entrenamientos planificados, guiandome por mis sensaciones... También quiero participar en más competiciones, bien de triatlón, bien marchas cicloturistas, bien alguna carrera de montaña... Ya se verá..

Los datos obtenidos en las pruebas médicas no han sido espectacules, quedando bien reflejado la parada casi total del último mes... Pero bueno, tengo 30 semanas, para perder los kilos ganados y recuperar las sensaciones....

Azaroko hilabetearen laburpena-Resumen mes de noviembre

Bueno, bloga denbora batez geldirik mantendu eta gero, azaroaren laburpenarekin ekingo diot bloga eguneratzeari... Oraindik transizio bete betean sartuta nago, Behobiaz geroztik gogoa sortu bezala bakarrik egin dut kirola, eta gehien lotu nauena igeriketa izan da, oraindik teknikako ikastarora joaten jarraitzen baitut.. Hona hemen ateratako datuak:
Kilometroak bizikletan: 459  Egunak bizikletan: 9
Kilometroak lasterka:  76,5   Egunak lasterka: 5
Kilometroak igeri: 7,3           Egunak igeri: 4
Gimnasioko saioak: 3

Ikusten denez bizikletako karga piska bat igo da joan den hilabetearekin konparatuz, eta igeriketakoa eta korrikakoa jeitsi. Izan ere lehendabiziko bi asteetan ez nuen igerian egin New Yorkeko bidaia tarteko, eta lasterka azken bi asteetan ia ere ez, deskantsoari lotu bainatzaio buru belarri.

Bestalde hilabete honetan ere abenduan hasiko den prestakuntzarako oinarriak ipintzen joan izan naiz, batetik lasterka izan ohi ditudan arazoak konpontzearren pisadaren azterketa bat egin dut kirol podologo batekin, plantillak jarri behar izan dizkidate, ezkerrarekin oso zuzen zapaltzen ez nuelako, eta bestetik bigarren eskuko ahuntz bizikleta bat erosi dut, Rothen baliagarria izanen zaidalakoan... Ikusiko dugu... 2 astetan prestakuntzaren barruan egonen naiz!!

Behobia 2012. Bukatu da denboraldia. Behobia 2012, se acabó la temporada...

Joan da Behobia, joan da... Azken momenturarte ez nuen erabaki parte hartzea, ortziralean oraindik kuadrizepsetan oinazeak nituen eta... Larunbatean ez nuen batere minik eta Doneztebeko batzuekin solastu eta gero joatea erabaki nuen... Aurtengo helburua sobera ez sufritzea eta lasterketa disfrutatzea zen, baina joder, eguna iritsi eta helburua aldatu dut, helburu berria, ordu terditik jeisten saiatzea... Joan den urtean tripetatik sufritu eta, dortsal txuriarekin jendearekin erdi "borrokan" ibili eta gero, egin nezakeela pentsatzen nuen.

New York ezinezko amodio baten histora (II)-New York, historia de un amor imposible (II)

Aintzineko postean Zentral Parkean sartzen utzi genuen.. Sekulako giroa zegoen bertan, milaka eta milaka lasterkari, batzu itzuli bat emateko prest, bertze batzu bi itzuli egiteko... Helmuga eta helmugako marra jarrita zeuden, eta hasierako argazki batzu eta gero, lasterka hasi nintzen. Helburua, nire polarrak maratoiko azken metroa erregistratu arte ez geratzea. Hasiera batean hoteleko bertze jende batekin egiteko asmoa nuen, baina polikiegi zihoaztenez, nire martxa hartzea erabaki nuen. 4 itzuli nituen aintzinetik eta ohiko maratoietan izan ohi diren arazoetaz gain bertze batzuei ere aurre egin behar nien. Batetik nekea etortzen zenerako motibazio eza, bestetik maratoi tipiko batek ematen dituen zerbitzu guztien falta, entrenamendu edo prestakuntza urri bat eta bukatzeko maratoiari behar bezala aurre egiteko aproximazio falta (bezperan turismo egiten paseo haundia + behar bezalako jan eza).

Behar bezalako aproximazio eza hori segidan agertuarazi zen, pultsoa baxuetan ezin nuen ia korrikarik egin, eta behar bezalako erritmo bat ere ezin nuen hartu... Honetaz gain ibilbidea ez zen batere erraxa, oso oso gorabeheratsua eta ia tarte zelairik gabe... Lehendabiziko itzulian giroa oso ona zen, jende aunitz baitzegoen lasterka, herrialde guzietatik New Yorkera lasterka egitera etorriak... Maratoi pirata honetan holako giroa bazegoen, ez dut pentsatu nahi maratoi ofizialean izan behar dena zein izanen den... Lehendabiziko buelta ia ohartu gabe egin nuen, baina gerora piskat ordainduko nuen akatsa egin nuen, izan ere, ur horniduraren faltaren beldurrez, ez nuen ia urik edan, eta itzuli honen bukaeran ikusi nuen, New Yorktar aunitz hurbildu zirela Central Parkera maratoi pirata egiten ari ginenei ahal zutenean laguntzera, bai ura nola gelak eta janaria ematen.

New York ezinezko amodio baten historia-New York historia de un amor imposible

Pasa da egun bat New Yorketik bueltatu nintzenetik, eta poliki poliki itzultzen ari gara egunerokotasunera... Alde batetik gogoak baditut post honen bitartez piska bat barruak hustutzeko, baina bertzetik ikaragarrizko pereza ere ematen dit bertan bizitutakoa kontatzeak... Bloga jarraitu duzuenak badakizue, maratoia prestatzen pasatutako gorabehera guziak, lesioak, buruhausteak... Pertsonalki ezagutzen nautenek ere badakite, joan den urtean bi asteren faltan New Yorkera joan gabe geratu nintzela, arazo "burokratiko" batzu tarteko... New Yorkeko maratoiarako saria tokatu izana izan zen lasterka serio hasteko arrazoi nagusia, eta hortik sortu zen Iron mana egin nezakenaren asmo eta ametsa... Argi dago hasierako puntu bat markatu zuela nire kirol bizitzan, baina bi gauza desberdin tarteko, ezin izan dut maratoi horretako borobila itxi... Aurtengoa gertatu eta gero, borobila itxi behar dela pentsatu dut, batetik antolakuntzak edo bertako agintariek gurekin jolastu zutelako, eta bestetik, azaroro holako gauzetan sartzeko hilabete oso txarra delako..

Hasierako hausnarketa egin eta gero, maratoian bizi izandakoaren kronika  eginen dut.. Ortziralean 50 minutuko rodaje oso lasai egin genuen hara joandako denok, oso oso esperientzia polita izan zen New York bezalako hiri batean laster egitea. Times Squaretik atera, Central Parkera joan, han bostgarren etorbidetik igo, eta bertatik 47enera jeitsi ginen, bertatik hotelera itzultzeko... San Patrizioren katedrala, Rockefeler zentroa,... toki ikusgarriak eta sentsazio onekin lasterka, minik gabe peroneoetan jarritako mediei esker... Bertatik feriara joan ginen dorsalak hartzera. Han ikusten da New Yorkeko maratoiaren haunditasuna, goizeko 11ak izanen ziren, eta ikustekoa zen bertan zegoen jendetza, dorsala hartzeko zain... 3000 lagun edo erraz, eta ilara gero eta haundiagoa bihurtzen ari zen.. Dena itzel antolatuta zegoen, eta nahiko azkar aritu ziren dorsalak banatu eta kamisetak banatzeko. Dorsala hartu genuen, eta orduan argi ikusi genuen lasterketa eginen zela...

Urriko laburpena-Resumen mes octubre

Urriko hilabetea ere joan da, honako datuak atera direlarik:

Kilometroak bizikletan: 240 kilometro. Egunak bizikletan: 4
Kilometroak lasterka: 150 kilometro. Egunak lasterka:14.
Kilometroak igeri: 11 kilometro. Egunak igerian: 7.
Gimsioan: 5 egun.

Hilabete hau ere, denboraldiz kanpoko hilabete tipikoa izan da, bizikletan ez naiz ia ibili eta gehienbat lasterka ibili naiz maratoiari begira. Hori bai, entrenamendu maiztasun nahiko altua atera bazait ere, entrenamendu saioen bolumen eta intentsitatea baxuegia izan da maratoiari behar bezala aurre egiteko... Hau horrela gertatzearen arrazoia, hilabete osoan zehar izan ditudan molestia eta minak izan dira, peroneoa ez zenean, tibiala, eta bestela piramidala... Igerian ere nahiko hilabete ona atera da, ia astero bi entrenamendu egiteko gauza izan bainaiz, astelehenetan egiten dudan teknika ikastaroa dela eta... Azaroa ere pilak kargatzeko hilabetea izanen da, deskantsatu, errekuperatu eta abenduari (eta iron manerako prestakuntzari) ilusio eta gogoz lepo aurre egiteko.

Maratoiaren kronika bihar edo horrela idatziko dut...

Ya ha pasado también el mes de octubre, y estos son los datos que han salido:

Kilometros en bici: 240 km. Días con la bici: 4
Kilometros corriendo: 150 kms. Días corriendo: 14
Kilometros nadando: 11 kms. Días nadando: 7
Gimnasio: 5 días

Este mes también ha sido un típoco mes de fuera de temporada, donde casi no he salido con la bici, y sobre todo he intentado correr de cara a la maratón. La frecuencia de entrenamiento me ha salido bastante alta, pero no así el volumen ni la intesidad, teniendo en cuenta que el objetivo final era la maratón... La razón de esto han sido las continuas molestias que he venido arrastrando durante todo el mes en el piramidal, tibial y peroneo derechos... Nadando ha salido un mes bastante decente, consiguiendo entrenar dos veces por semana, aprovechando el cursillo de técnica de los lunes... El mes de noviembre será un mes para cargar pilas, descansar y recuperarnos, para llegar a diciembre ( y al inicio de preparación del Iron man) con las ilusiones y las ganas intactas. 

La cronica de la maratón la escribiré mañana si puedo.